ترجمان دانش

عنوان طرح تحقیقاتی: بررسی رابطه مهارت های ارتباطی مددکاران اجتماعی شاغل در بیمارستان با تجربه خشونت در محل کار آن ها

مجری طرح

زهرا روح الامینی اپورواری

تاریخ اتمام

1404/03/12

متن پیام پژوهشی

اهمیت موضوع: افراد بخش قابل‌توجهی از روز خود را در محیط کار می‌گذرانند، اما خشونت شغلی به‌عنوان مسئله مهمی در سلامت عمومی جهانی مطرح است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد ۷۲.۹ درصد مددکاران اجتماعی شاغل در بیمارستان حاضر در پژوهش، خشونت شغلی را تجربه کرده‌اند که تجربه این خشونت پیامدهای روانی، جسمی، رفتاری و کاهش کفایت حرفه‌ای به دنبال دارد.
مهمترین نتایج طرح به زبان غیر تخصصی: مددکاران اجتماعی، به عنوان یکی از ارکان کلیدی نظام سلامت، مسئولیت‌های حساسی در حمایت از بیماران و خانواده‌های آنان بر عهده دارند و شایسته احترام، امنیت شغلی و حمایت اجتماعی هستند. حمایت از حقوق مددکاران اجتماعی و ایجاد محیطی امن و محترمانه برای آنان، نه تنها موجب ارتقای سلامت و رضایت شغلی این افراد می‌شود، بلکه بهبود کیفیت خدمات سلامت در بیمارستان‌ها و افزایش رضایت بیماران و خانواده‌ها را نیز به دنبال دارد.
موارد کاربرد نتایج تحقیق: نتایج این پژوهش نشان می دهد که ارتقای مهارت‌های ارتباطی مددکاران اجتماعی، اگرچه یکی از ارکان مهم کاهش تعارضات و بهبود تعامل با مراجعان است، اما به تنهایی برای پیشگیری از خشونت در محیط کار کافی نیست، این موضوع بیانگر آن است که عوامل ساختاری و سازمانی، مانند نبود سیاست‌های حمایتی، ضعف سیستم‌های گزارش‌دهی خشونت، حجم بالای کار، ابهام نقش، و فرهنگ سازمانی نامناسب، نقش تعیین‌کننده‌ای در بروز خشونت علیه مددکاران اجتماعی دارند. همچنین، ماهیت استرس‌زای محیط بیمارستان و ویژگی‌های خاص مراجعان (نظیر بیماران دارای اختلال روان یا افراد تحت تأثیر مواد مخدر) ریسک خشونت را افزایش می‌دهد.

پیام کلیدی

کاهش خشونت در محیط کار مددکاران اجتماعی نیازمند رویکردی جامع شامل مهارت‌های ارتباطی، بهبود شرایط کاری، حمایت‌های سازمانی و … است.