عنوان طرح تحقیقاتی: مقایسه اثر اضافه کردن بوپروپیون در کنار ریسپریدون در مقایسه با دارونما،در ارتقای کیفیت خدمات درمان به خصوص علائم منفی افسردگی و مشکلات شناختی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا
مجری طرح
رزا علی خانی (2388) همکاران:سیده بنت الهدی موسوی، علی ناظری آستانه، فهیمه سعید، روناک میهن، مهدی نوروزی، هلیا طریقت نیا،زهرا وهابی، محسن واحدی، سبا مختاری
مهمترین نتایج طرح به زبان غیر تخصصی: یماری اسکیزو فرنیا یک بیماری روانی مزمن است که حملات سایکوز یا جنون که گاه طول کشنده هستند و گاه عود های مکرر دارند، تعریف می شود.در این بیماران جدا از علایم مثبت مثل توهم و هذیان، علایم منفی و شناختی چون بی انگیزشی ، از دست دادن علایق، اختلال در توجه و تمرکز دیده می شود که با نارسایی عملکرد فردی و شغلی آنها در ارتباط است.در کنار های داروهای اصلی و قدیمی درمان چون داروی ریسپریدون باید از درمانهای جدید و کم عارضه برای کنترل بیماری و علایم شناختی استفاده شود. در این مطالعه داروی ضد افسردگی بوپروپیون به عنوان یک درمان مکمل در کنارداروی ریسپریدون تجویز شد اما اثر برجسته ای در درمان نداشت و می تواند نشانگر آن باشد که باید در جستجوی دارو های دیگری برای درمان علایم بیماری باشیم و رزیم درمانی بیمار را تا حد ممکن پیچیده نکنیم
پیام کلیدی
داروی بوپروپیون اثر درمانی قابل توجه بر علایم منفی چون انزواطلبی و بی لذتی و علایم شناختی چون اختلال توجه و تمرکز در اسکیزوفرنیا ندارد
