عنوان طرح تحقیقاتی: پیشرفت اختلال گفتار و بلع در بیمار مبتلا به آسیب مغزی شدید در فاز تحت حاد : گزارش موردی
مجری طرح
مرتضی فرازی
تاریخ اتمام
1404/01/27
متن پیام پژوهشی
اهمیت موضوع: از آنجایی که توانبخشی اختلالات بلع بیماران مبتلا به آسیب مغزی اهمیت زیادی دارد، این مقاله آسیب شدید عملکرد شناختی و مغزی در اثر تصادف بیمار را شرح داده و به بررسی موردی اختلال گفتار و بلع و روند توانبخشی آن در فرد مبتلا به آسیب مغزی پرداخته است که به کارگیری روش های مختلف درمانی، اثرات آن بر کیفیت بلع و وضوح گفتار مورد بررسی قرار گرفته است.
مهمترین نتایج طرح به زبان غیر تخصصی: یکی از شایعترین اختلالات پس ازآسیب مغزی در افراد، اختلال در تکلم و اختلال در بلع است که به دلیل چند عاملی بودن موارد، زندگی فرد را به طور جدی تهدید میکند. بنابراین، لازم است وضعیت این دو اختلال بررسی شود. سپس یک برنامه درمانی جامع و منحصر به فرد طراحی شود. پرداختن به برنامههای درمانی گام به گام از ساده تا پیچیده است و ارزیابیهای منظم در طول توانبخشی بیمار مؤثر خواهد بود. در طول دوره درمان ۴۰ روزه از زمان بستری، بیمار فعلی در نهایت توانایی بلعیدن را به طور طبیعی به دست آورد و تنها دامنه حرکت زبان برای جابجایی غذا ضعیف بود که با گذشت زمان و تمرینات فعال و غیرفعال روی عضله زبان، عملکرد خوبی حاصل شد. همچنین، پس از ۹۰ روز، بیمار توانست به خوبی صحبت کند، درواقع ضمن برخورداری از ظرفیت تنفسی کافی ازوضوح گفتار مناسبی نیز برخوردار بود.
موارد کاربرد نتایج تحقیق: برای اصلاح فعالیت بلع بیمار از دو روش جبرانی و روش بلع درمانی استفاده شد: در روش جبرانی با کنترل سر و پوسچر مناسب به بلع بیمار کمک شد. در روش های بلع درمانی ابتدا از تمرینات منفعل که شامل تسهیل عضلانی روی عضلات صورت، حنجره و تحریکات حسی داخل دهان که نیازی به فعالیت شخص بیمار نداشت، استفاده شد. بیماربعد از یک دوره درمانی بستری سه ماهه در بیمارستان توانبخشی رفیده، علاوه بر کسب توانایی بلع مناسب از ظرفیت تنفسی کافی و وضوح گفتناتر مناسبی برخوردار بود.
پیام کلیدی
پیشرفت اختلال گفتارو بلع در بیماران مبتلا به آسیب مغزی شدید در فاز تحت حاد: گزارش موردی
