اهمیت موضوع: نقص در تعادل و کنترل وضعیتی از چالش‌های اصلی کودکان فلج مغزی است که راه رفتن مستقل، تعادل پویا و مشارکت در فعالیت‌های روزمره را محدود کرده و خطر سقوط را افزایش می‌دهد. ارتوزهای پایی‌مچ‌پایی متداول‌ترین مداخله بیومکانیکی برای بهبود ثبات هستند؛ با این حال، به دلیل ناهمگونی در طراحی، شواهد بالینی پیرامون اثربخشی دقیق پارامترهای ساختاری آن‌ها بر تعادل همواره مبهم و متناقض بوده است.
مهمترین نتایج طرح به زبان غیر تخصصی: این مطالعه با بررسی ۱۵ پژوهش بالینی نشان داد که ارتوزهای زمین‌عکس‌العملی (GRAFO) در مقایسه با ارتوزهای صلب ساده، ثبات بهتری در حالت ایستاده ایجاد می‌کنند. ارتوزهای لولادار نیز به دلیل اجازه دادن به حرکت مچ پا، به حفظ استراتژی‌های طبیعی بدن برای حفظ تعادل کمک می‌کنند. مهمترین یافته این است که یک قالب یا نسخه عمومی از ارتوز برای همه کودکان کارآمد نیست. بهترین نتایج زمانی حاصل می‌شود که زاویه ارتوز و میزان انعطاف‌پذیری آن متناسب با شرایط عضلانی هر کودک تنظیم شده و ارتوز به طور دقیق با کفش او هماهنگ (تیونینگ) شود. صلبیت و خشکی بیش از حد قالب مچ‌پا می‌تواند تعادل جانبی کودک را کاهش دهد.
موارد کاربرد نتایج تحقیق: نتایج این تحقیق ابزار بالینی ارزشمندی برای متخصصان ارتوپدی فنی و کاردرمانگران در فرایند تجویز مراجع‌محور فراهم می‌کند. این شواهد نشان می‌دهند که در کلینیک‌ها باید پروتکل‌های «تنظیم اختصاصی ارتوز-کفش (AFO-FC)» جایگزین تجویزهای عمومی دستگاه‌های صلب شود. همچنین مربیان و درمانگران می‌توانند زمان استفاده از ارتوز را بجای اصرار بر پوشیدن طولانی‌مدت و غیرفعال در کل روز، بر ساعات تمرینات فعال پویا و کاردرمانی متمرکز کنند تا کارایی تعادلی کودک به حداکثر برسد.
تاثیرات و کاربردها
نتایج این تحقیق ابزار بالینی ارزشمندی برای متخصصان ارتوپدی فنی و کاردرمانگران در فرایند تجویز مراجع‌محور فراهم می‌کند. این شواهد نشان می‌دهند که در کلینیک‌ها باید پروتکل‌های «تنظیم اختصاصی ارتوز-کفش (AFO-FC)» جایگزین تجویزهای عمومی دستگاه‌های صلب شود. همچنین مربیان و درمانگران می‌توانند زمان استفاده از ارتوز را بجای اصرار بر پوشیدن طولانی‌مدت و غیرفعال در کل روز، بر ساعات تمرینات فعال پویا و کاردرمانی متمرکز کنند تا کارایی تعادلی کودک به حداکثر برسد.
مخاطبان طرح پژوهشی
۱. متخصصان ارتوپدی فنی (پروتز و ارتوز) ۲. متخصصان طب فیزیکی و توانبخشی و پزشکان ارتوپد کودکان ۳. کاردرمانگران و فیزیوتراپیست‌های حوزه اطفال ۴. پژوهشگران مهندسی توانبخشی و بیومکانیک بالینی ۵. والدین و مراقبان کودکان مبتلا به فلج مغزی
